• Tineke Hoomans

Dan is het tijd om een hoofdstuk af te sluiten!

Na drie jaar mijn ziel en zaligheid in mijn bedrijf te hebben gestopt, is het ineens klaar. Oké, nu lieg ik. Het is namelijk niet ineens gegaan. Want ik weet echt wel dat het niet zo makkelijk is om een belangrijke knoop door te hakken, maar wanneer dit gebeurt...it's a kind of magic!


Foto: esmeevanloon.nl

Terug naar waar het begon

In april 2018 zette ik die mega-spannende stap. Met knikkende knieën, het hart in de keel en met zwetende handen stapte ik de Kamer van Koophandel in Leeuwarden binnen. Mijn missie? Mijn eigen coachbedrijf officieel maken door het nu eens écht vast te leggen in het bedrijfsregister. Een klein kwartier later stapte ik naar buiten met een officieel document die mij vertelde dat mijn bedrijf echt echt was. Whoop whoop! Ik ging natuurlijk de wereld veroveren... haha. Think again.


Mijn doel met mijn eigen onderneming was dat ik niet meer in het onderwijs zou hoeven werken. Een jaar eerder kwam ik met een burn-out thuis te zitten. Die werkdruk en spanning die ik de 3 jaren daarvoor had ervaren als docent in het voortgezet onderwijs, dat wilde ik NOOIT meer meemaken! Nee, dat ik nu met een WW-uitkering thuis zat en de mogelijkheid had om mijn eigen bedrijf te beginnen, was een cadeautje. En tuurlijk zou dat coachbedrijf een giga succes worden met alleen maar leuke klanten die ik weer naar hele fijne persoonlijke successen zou gaan begeleiden. Win-win situatie, of niet dan?


Van alles geprobeerd

De realiteit is helaas niet zo rooskleurig. Het was voor mij in de afgelopen 3 jaren hard werken om mijn bedrijf van de grond te krijgen. Want achterover hangen en de klanten als vanzelf op mij af laten komen, zo werkt het in de praktijk helaas niet. Ik heb van alles geprobeerd: (online) trainingen afgerond, trajecten bij (bedrijfs)coaches gevolgd, met het zweet in de bilnaad potentiële klanten benaderd, healings en readings gedaan het verleden een plek te kunnen geven en zo met minder persoonlijke ballast ook echt te kunnen gaan voor mijn doel.


In het eerste jaar van mijn bedrijf liep mijn WW uitkering ten einde, maar mijn bedrijf was nog niet van de grond gekomen. Wat nu? Toch maar weer het onderwijs in?

Na lang en hard nadenken heb ik die stap weer gewaagd. En dat ging niet van een leien dakje. Wat vond ik het zwaar om weer te gaan lesgeven. Ik kreeg aan alle kanten weer de bevestiging dat het onderwijs echt niet meer my cup of tea was. Maar ja, er moest geld worden verdiend.


Het tij keert

Tot ik vorig schooljaar op een school terecht kwam als invaller, waar ik me meteen op mijn gemak voelde. Er hing een fijne sfeer en ik begon me er al snel thuis te voelen. Ik durfde het zelfs aan om mijn doelgroep voor mijn bedrijf nog specifieker te krijgen: ik ging docenten begeleiden die de werkdruk niet meer de baas kunnen, om ervoor te zorgen dat zij weer de baas zouden worden over hun docentenleven. Hoe tof is dat?!


Acht weken voor de zomervakantie stopte mijn invalbaan op die school. Kortom, alle tijd van de wereld om mijn bedrijf weer eens flink op de kaart te zetten en met ingang van het nieuwe schooljaar echt te gaan knallen. Maar op de een of andere manier was de motivatie om het op te pakken ver te zoeken. Ik wilde wel, maar mezelf er echt toe zetten, euuhhmm, tsja...


De zomervakantie begon en ik had met mezelf afgesproken om mijn bedrijf gewoon eens helemaal los te laten. Voor het eerst in ruim 2 jaren eens niet door te werken in de vakanties, maar het laten ontstaan. Wie weet hoe de ideeën ineens zouden stromen? Wie weet welk plan ik nu eens ging omzetten naar een heel tof coachprogramma?


Maar de inspiratie bleef uit. Ik vond het eigenlijk wel heel fijn met het gewoon niets 'moeten' doen. Het nieuwe schooljaar stond voor de deur en je weet vast wel hoe het gaat. De eerste weken werd mijn tijd compleet ingevuld met het opstarten van de lessen, het leren kennen van de klassen, weer mijn plekje te vinden op school. Ik mocht namelijk weer gaan werken op de school waar ik voor de zomervakantie zo'n fijne tijd had gehad, dit keer met reguliere uren.


En dan valt alles op z'n plek

Als ik even niets te doen had voor school, bleef het gevoel wel knagen om met mijn bedrijf aan de slag te gaan. Alleen het echt doen, echt die stap zetten om aan de slag te gaan, die motivatie ontbrak compleet! Hoewel mijn hoofd nog probeerde te verklaren dat het tijdelijk zou zijn en ik het gewoon weer zou gaan oppakken ('want wat zouden ze over mij denken als ik opgeef! Wat voor loser ben je dan?!'), voelde ik in mijn hart dat ik de keuze eigenlijk al had gemaakt. Het hoefde van mij niet meer.


En zo toen was het 15 november 2021. Ein-de-lijk durfde ik het aan. Ik hakte de knoop door. Ik vertelde het mijn man, ik postte een bericht op social media: 'Ik stop met mijn bedrijf, het is mooi geweest'. Een last van mijn schouders, alsof ik 10 kilo lichter was. Het is goed zo.

Mijn zakelijke focus is nu mijn baan als docent, en mijn vrije tijd is weer helemaal voor mij. Ik ben leuker, positiever, kan dingen veel beter handelen... oké, tuurlijk heb ik nog wel eens mijn momenten dat ik mezelf ook wel eens achter het behang zou willen plakken, maar wie heeft dat niet. ;)


Het cliché is gewoon waar: volg je hart, wat dat klopt altijd! Hoe moeilijk het soms ook is en hoe hard je hoofd ook schreeuwt dat je vooral moet blijven doorzetten, en al helemaal niet mag opgeven. Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn ondernemersreis. Ik heb onwijs veel geleerd en het coachen zal ik nooit helemaal kunnen loslaten. Dit komt ook in mijn werk als docent, en als mentor van een klas met leerlingen heel goed van pas. En ben ik nu een loser omdat ik heb opgegeven? Nope, ik ben juist heel sterk!


Wanneer heb jij voor het laatst jouw hart gevolgd?

Wat was het resultaat? :)


P.S.: dit betekent niet dat ik de focus op het verlichten van werkdruk in het docentenleven loslaat. Op deze website zal ik er zeker nog aandacht aan besteden.

Dus ben jij benieuwd wat jij hieraan kunt doen en wat ik doe in mijn eigen docentenleven om de werkdruk te verlichten? Kom dan zeker terug om op de hoogte te blijven.

Wil je niets missen? Schrijf je hieronder in, en/of volg me op Instagram: @tinekehoomans.

3 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven