• Tineke Hoomans

Het valt niet mee om als docent rustig te blijven in deze onrustige tijd.

Vanochtend zat ik letterlijk even stil. Ogen dicht, een poging doen om te mediteren...maar mijn gedachten zaten echt o-ver-al! Een potje onrust in mijn brein, en dat alles vanwege tante C (jup, zo noem ik het hele Corona gebeuren maar even) en wat zij allemaal met zich meebrengt in het onderwijs. Het gevoel dat ik het overzicht dreig kwijt te raken door al die veranderingen, elke dag maar weer.



Als ik een paar weken terug kijk...hoe blij was ik toen we in de kerstvakantie groen licht kregen om weer op school les te mogen geven. De online lessen van voor de kerstvakantie, kregen geen vervolg. YES! Want ik zag de bakken administratie en het aansporen van leerlingen alweer voor me. Niet nog eens, als-je-blieft!


Fast forward naar nu: we zijn inmiddels twee weken verder na die kerstvakantie. De stand van zaken op mijn school op het moment van schrijven: een flink aantal collega's in quarantaine thuis, 12 volledige klassen die nu ook thuis zitten vanwege verplichte groepsquarantaine en nu dus online lessen moeten volgen...en dan heb ik het nog niet eens over al die klassen die maar voor de helft aanwezig zijn...volg jij het nog??


Dit alles trok vanochtend in dat moment van 'stilte' in mijn hoofd voorbij. Als het al zo druk in je hoofd is, dan valt het nog niet mee om je als docent rustig te houden in deze onrustige tijden. Wat kun je immers nog doen? En dat is het punt nu net. Je kunt maar heel weinig doen.


Op dit soort momenten van 'niets kunnen doen' komt mijn innerlijke 'control freak' in opstand. Die schreeuwt moord en brand, want accepteren dat dit nu eenmaal de situatie is ('Waaaaaahhh! Geen controle!!!!'), daar kan ik me niet zo makkelijk aan overgeven. Het is ook best lastig om te accepteren dat er een gebrek is aan overzicht is (wie zijn er wel, welke klas kan ik nog 'gewoon' klassikaal lesgeven, moet mijn les omgezet worden naar een online les?). Dat wat gisteren nog oké leek te zijn qua lessen, blijkt een dag later toch te moeten worden aangepast. Pfffff, vind je het gek dat je hoofd daarvan overloopt? Toen ik me dit vanochtend besefte, voelde ik me weer een stuk lichter.


Ik wil je dan ook heel graag meegeven dat het nu niet erg is als je warrig voor de klas staat, of dat je warrig in je online les(sen) zit. Alsof de leerlingen er zelf nu zo helder bij zitten... Want zij worden er ook een partij onrustig van: lesuitval, online lessen, je vrienden zitten thuis en jij moet wel naar school.

Het over je heen laten komen, lijkt het beste advies. Just breathe en zien waar het schip strand.


Wees op dit moment dan ook vooral niet te streng voor jezelf, én voor je leerlingen. Het is een onrustige tijd en dit accepteren, zorgt ervoor dat het weer een stukje lichter wordt.


Hoe ik het doe, het accepteren? Ik kijk vooral naar wat er wel binnen mijn zone van controle ligt. Wat kan ik wél doen? Ik kan er zijn voor mijn leerlingen. Ik kan online materialen klaarzetten voor de leerlingen die thuis zitten.

Daarnaast kijk ik terug op de dingen die wel goed gaan op school en/of tijdens de lessen. Die kleine momenten die er toe doen. Want we weten toch niet hoe het er morgen voorstaat, laat staan over een week.


Vergeet daarbij ook niet om goed voor jezelf te blijven zorgen: neem je rust, werk niet door tot 's avonds laat. Doe die dingen die zorgen voor ontspanning en die je hoofd leeg kunnen maken: lees een boek, ga die serie bingen, ga lekker sporten, geniet van die kop thee met die heerlijke reep chocola (ja, hij mag helemaal op! ;) )... je kunt vast wel iets verzinnen wat jou een goed gevoel geeft. Want dit alles heb je wel onder controle.


We can do this!!

10 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven